Ontdek in 20 kaarten hoe militaire capaciteit, afschrikking, escalatie, doctrines en civiele controle de veiligheid en wereldorde beïnvloeden.
Het vermogen om met strijdkrachten te beschermen, af te schrikken, te dwingen of geweld toe te passen.
De combinatie van personeel, materieel, training, logistiek, inlichtingen en organisatie die inzet mogelijk maakt.
De mate waarin capaciteit in concrete omstandigheden wordt omgezet in het bereiken van politieke en militaire doelen.
Strategie verbindt beschikbare middelen en handelen met politieke doelen onder onzekerheid en tegenstand.
Afschrikking probeert gedrag te voorkomen door geloofwaardig te maken dat de kosten van handelen te hoog zijn.
Afschrikking door vergelding dreigt met straf; afschrikking door ontzegging maakt succes onwaarschijnlijk.
Voldoende capaciteit, duidelijke communicatie, politieke wil en een inzetbare handelwijze.
Escalatie is het verhogen van intensiteit, reikwijdte of inzet van een conflict.
Een model met oplopende stappen waarmee partijen mogelijke reacties en grenzen proberen te begrijpen.
Een verkeerde inschatting van intenties, capaciteit of reactie van een tegenstander.
Gewapende strijd met niet-nucleaire strijdkrachten zoals landmacht, luchtmacht en marine.
Vooral een afschrikkingsinstrument door hun uitzonderlijke vernietigingskracht en escalatierisico.
Een toestand waarin beide kernmachten na een aanval verwoestend kunnen terugslaan, waardoor een eerste aanval extreem riskant is.
Het gecombineerd inzetten van militaire en niet-militaire middelen, zoals cyberaanvallen, sabotage, desinformatie en economische druk.
Een zwakkere partij gebruikt andere tactieken of terreinen om de voordelen van een sterkere partij te omzeilen.
Zonder brandstof, munitie, onderhoud, transport en bevoorrading kan militaire capaciteit niet duurzaam worden ingezet.
Het beginsel dat democratisch gelegitimeerde burgerlijke autoriteiten richting en toezicht geven aan de krijgsmacht.
Afspraken die aantallen, typen, plaatsing of gebruik van wapens beperken en risico’s beter beheersbaar maken.
Een duurzaam einde vraagt politieke afspraken, veiligheid, legitimiteit, uitvoering en vaak herstel van vertrouwen.
Militaire middelen kunnen beschermen en dwingen, maar krijgen pas betekenis door strategie, politieke doelen en beheersing van risico’s.