Leer en onthoud de kern van het canonvenster Trijntje (Âą 5500 voor Christus) met compacte kaarten. Onderdeel van de collectie De Canon van Nederland.
Rond 5500 voor Christus, ongeveer 7500 jaar geleden.
Haar echte naam is onbekend. Ze kreeg de naam Trijntje omdat haar skelet bij een spoorlijn werd gevonden.
Haar skelet is het oudste complete menselijke skelet dat in Nederland is gevonden.
Ze was een vrouw van ongeveer 40 tot 60 jaar en moeder van minstens ÊÊn kind.
Ze werd liefdevol begraven op een donk bij het huidige Hardinxveld-Giessendam.
Een donk is een rivierduin: een hoge, droge plek in een nat en drassig rivierengebied.
Ze was een jager-verzamelaar en leefde in de middensteentijd.
De groep telde ongeveer 25 mensen en trok jaarlijks tussen een zomer- en winterkamp.
Ze woonden waarschijnlijk in hutten van takken, riet en huiden. Ze reisden te voet en per kano.
Door te jagen, vissen en vruchten, noten, knollen en zaden te verzamelen.
Met netten en fuiken, vooral voor snoek. Ook gebruikten ze speren.
Wild zwijn en edelhert werden veel gegeten. Drie honden lagen naast Trijntje begraven.
Van vuursteen maakten ze onder meer schrapers, messen en pijlpunten; been en gewei werden gebruikt voor bijlen en naalden.
Bijna alles werd benut: vlees als voedsel, huiden voor kleding, pezen voor bogen en botten voor gereedschap.
Landbouwers en veehouders trokken vanuit het oosten deze streken binnen. Landbouw en jagen-verzamelen bestonden daarna nog ruim 2000 jaar naast elkaar.