Leer in 15 kaarten waarom landen verdragen sluiten, organisaties oprichten en ruzies met regels proberen op te lossen.
Om te overleggen, informatie te delen en problemen aan te pakken die één land niet alleen kan oplossen.
Een vaste groep landen met taken, vergaderingen en afgesproken regels.
Regels die landen met elkaar hebben afgesproken en horen te volgen.
Een officiΓ«le, geschreven afspraak tussen landen.
Ze maken beloften duidelijk en geven landen iets waarop ze elkaar kunnen aanspreken.
Een regel die landen vaak volgen omdat ze vinden dat dit hoort en verplicht is.
Landen zelf, organisaties en soms rechters. Ook druk, strafmaatregelen en reputatie spelen mee.
Er is geen wereldregering met overal dezelfde politie en macht.
Het recht van één deelnemer om een besluit tegen te houden, ook als veel anderen vóór zijn.
Een heel machtig land blijft misschien meedoen omdat het niet tot iets kan worden gedwongen.
EΓ©n land kan een besluit blokkeren dat veel andere landen nodig vinden.
Die onderzoekt een ruzie of ernstig misdrijf en past afgesproken regels toe.
De bevoegdheid van de rechter hangt vaak af van afspraken die landen eerder hebben aanvaard.
Als regels duidelijk zijn, veel landen meedoen en besluiten echt worden uitgevoerd.
Wereldregels maken macht niet weg, maar maken gedrag wel duidelijker en samenwerking makkelijker.